Söy, qaç və milyon dollar ..


Texas.. San-antonio ilə Dallas arasındakı enli yollar..  Günəşin istisi asfaltı əridəcək kimidir.. Uzun və sakit yol.. Sən də bu şossenin yaddaşında qalmayacaqsan.. Sıradan bir insan, sıradan bir həyat.. Sən də adi bir qələm kimi qırılacaq qəlbə sahibsən.. Səninlə eyni maşında heç tanımadığın  əyri dodaq, yekə burun, şəlpə qulaq, keçəl, ayağı biri balaca, biri böyük, yeriyəndə 8 yazan, qozbel bir qız oturub.. Dodge istidən yumşalmış asfaltla şütüyür.. Dallasda səni milyon dollar mükafat gözləyir..

Üzümüzü yuyub insanlar.. Bizim çirkli sular kiminsə su çəninə dolur.. Xəstə doğulan uşaqlar kiminsə spermatozoidlərindəki keyfiyyətsizlik deyil bəlkə də.. Bizim yağış suları da kiminsə çirkli, istifadə olunmuşudur..

Qullarla, güllər arasında  çərçivə olsa da,  olmasa da fərq etməz..

“Hansısa “Nigga”nın trekini dinləyərək başını yelləyəndə, heç düşündün mü Afrikadakı körpələr nə yeyəcək?” (hasss)

Sən hələ də bir milyonun ardınca Dallasa doğru irəliləyirsən..  Pulun dəyişmədiyi nə var ki? Daha doğrusu nə qalıb ki.?  Pul bu həyatda artıq hər şeydir..

Nirvana.. Dinləmədiyin və sevmədiyin bir janr.. Amma sən yenə də “say I’m haPPy”..

Ümumən insanlar nəyə lazımdır ki? Dostlar nəyə lazımdır ki? Heç nəyə yaramayan, amöb kimi xeyirsiz varlıqlar..

Sumqayıtda Bakı arasında neçə ağac əkildiyini bilən var mı?

Səncə ermənilər güclüdü yoxsa biz?

Çak Norrisin Superman olmağı daha realdı ya Hitlerin?

Heydər Əliyev daha bomba oğlandı ya Rıza Baba?

Milyon dollara görə unudan çox olar ya unudulan?

Atalar üçün çox mu darıxacayıq yoxsa az?

Sumqayıt bombadı yoxsa Bakı?

Yaşıl aftafa yoxsa ağ butulka?

Xalq bizimdi ya onların?

Texas Dream Team daha seksual oxuyur yoxsa Tİn uşaqları?

Apreli sevirik ya yanvar üçün darıxırıq?

 

Milyon dollar və Dallasa dallama son kilometr..

Səhər saat 8,  telefon zəngi və United Condoms of Benetton..

 

Ya küsməzlərsə..


Başlıq zad axtardım tapmadım, amma bu blog yazımda facebook və virtual həyatdakı igidlərdən, oğuz əhlindən yazacam. Çox qısa olacaq..

Yeniyetmə blogger, məsələn bizim Bənövşə kimi hələ yeni-yeni nələrisə anlamağa çalışanlar üçün hər kəs yaxşıdır. Bir azdan bəlkə bir neçə günlər, aylar, illər  sonra kimlərin necə olduğunu özləri yaşadıqdan sonra görəcəklər.. Bəlkə də heç vaxt..  Onlar üçün hələ hər söz “şirin” gəlir..

Müxalifətçi gənclər, məsələn “müxalifət partiyalarının gəncləri” kimi  kimlərisə özünə ideal insan sayıb, onları müqəddəs hesab edənlər də az deyil.. Mənim üçün hansısa partiya sədrini, hansısa insanı, əl-əxsus hansısa sağ insanı ideal saymaq ağılsızlıqdır. Onların silahında sadəcə minlərlə güllədən birisən..

Massonlar, məsələn Cavid Ağa. Cavidlə ilk tanışlığım “Etiraflarım” yazısından sonra olmuşdu. Bu yazı əslində adi bir yazı idi. Amma çoxuna girdi, çoxunu incitdi. Qəribəsi o oldu ki, o vaxt bu yazını bəyənməyənlər, “Türkiyədə olub bunu yazmaq asandı, burda götün çatır üzümüzə de” tipli rəylər yazanlar, sonradan ona dostluq göndərib “dostlaşdılar”. Söhbət Cavidin özünü tanrı saymağından və ya göttü oğlan olmağından getmir.  Bunun tək bir səbəbi var. Hamısının işi düşdü. Bir təhər “dil” lərini işlətdilər. Nəysə, Cavid babat şeydi, özü onsuz hamısını bilir.

Mücahirlərimiz var. Azərbaycan milləti üçün, xalqı üçün bütün varlığı ilə çalışan. Bunlara Həbiblər, Məcidlər, Abdullalar, Koroğlular aiddir. Onlar ancaq xalqın rifahını bir də yeni dövlətin gəlməsini istəyirlər. “Lan amk nasıl kıydılar sizlərə, qürbətdə qəlbiniz vətən eşqi ilə döyünür. ”

“nə ondadır, nə bunda” kimi. Ətraflarında olan insanlardan ən çox hörmətim olanlardır bəlkə də.  Hərdən bu insanlar “ortadaqaldı” oyununda o tərəf bu tərəfə qaçanı xatırladırlar mənim üçün. Onlara yaxın olan birinin(məs. Yaxın dost) və sadəcə adi bir tanışın müzakirəsində, mübahisəsində yaxın olanın səhv olduğunu bilə-bilə həmişə “dostu göt ayağında qoymaram” məsəlinə sadiq qalırlar. Bir neçə dəfə olub bu hadisə. Düzü artıq nəyin nə zaman, necə olduğunu xatırlamıram. Etibarlı faktlarla danışmağı sevirəm, heyif bununla bağlı faktı tapa bilmədim. :)  Həcilər özləri bağışlasın bizim günahlarımızı.

Laykerlər  var. Bunlar əsasən bekar qızlar və qız tutmağa çalışan gədələr olur. (Məndə artıq belələri yoxdur.) Bu insanlar link, status, hər hansı paylaşım, aktivliyi sadəcə “like” etmək xəstəliyinə sahibdirlər.  Oxumadan, baxmadan, görmədən, eşitmədən “LikE”.  Hətta zero.facebook.com-la girib görmədiyi şəkli “LikE” edib, altına “qəşəng şəkildi” rəy yazanları da var.

“Fotoqraf”larımız var. Əslində onlara facebookdakı “BU” səhifəni daha çox aid etmək olar. İlahi Photoshop”un  sayəsində poxdan xaliqələr yaradanlardır. Hətta elələri var ki, yerdə aftafanı çəkib, üstündə elə işləyib, o qız, bu qıza küçük kimi yalvarıb yığdığı,  minlərlə like olan səhifəsində millətə elə soxuşdurur ki, elə bil Da Vinci-nin anasının erotik portretlərini işləyib.

Ateistlər var hər fürsətdə dindarların bir-iki səhvini tutub, bambılılıq etməyə öyrəşiblər. Çoxdandı belələri yaxınlığımda olmadığından tanımıram heç birinin kim olduğunu. Azad düşüncədən danışan düşüklər boşboğazlıqdan bezmirlər.

Və bir də “young activist”lərimiz var. Bir-birilərinə “sən yaxşı oğlansan”, “yox bəy, sən yaxşı oğlansan” deyə-deyə yaşayanlar.   Təsəlli yaxşı şeydi.

Bir də rockerlər var. Başa düşürəm, bir mahnını dinləyəndə insana xoş gələ bilir, həqiqətən ləzzət eliyən mahnılar da var. Amma hər hansı mahnını “share” edəndə  “bu mahnı ruhumun orasından girib burasından çıxır”, “bu mahnını dinləyəndə sanki ruhum göylərə qalxır, bazdıq edib geri qayıdır” tipli başlıqlar da seçməyin.  Çünki ikincini artıq mən yazmışam.  Qız tutmaq üçün  götünüzü  bu qədər yormayın.

Və bəzi mat”IŞKALAR var, hər yerdə mənim onların arxasınca danışdığımı deyirlər. Amma hər inbox”da nədənsə onların mənim arxamca danışdığını görürəm. Sizin haqqınızda danışacaq qədər bekar deyiləm.

Son olaraq Che”çilər var amma onlara gələn blog yazımda Che-nin yazdığı məktubu həsr edəcəm.

Bunlardan başqa əlbəttə ki, çoxları var, sadəcə onlar bura düşəcək qədər olmadılar. Bura düşənlər hörmətimi qazanan və son aylarda beynimi sevənlərdir.

Nədənsə heç qısa olmadı amma yenə də..) Kim necə qəbul edəcəksə etsin bu yazını. Türklər demiş “küserlerse ekime, küsmezlerse nikime.”

Bekarçılıq.


Çoxdandı bekarçılıqdı. Monoton həyat sürürəm, rulu məndə olsa da. Yanacaq mənim deyil, ona görə də əvvəlcədən verilən tapşırıqlarla müəyyən məsafələrdə fırlanıram. Gündəlik həyatıma bir ad vermək lazım olsa idi, adını “1 manat” qoyardım. Bu bekarçılıq vaxtlarımda Texniki “universitet”də hardasa 5-6 saat keçirirəm təxminən. Sözün əsl mənasında “keçirdirəm”. Bir insanla barışmışam bir az əvvəlkindən daha yaxşıdır indi.

Toylar son vaxtlar çoxalıb. İmkan vermirlər, nolub ala? Hara qaçırsınQIZ? Tələsmiyin, hələ üzüyə də, toya da, rəqsə də, seksə də vaxtınız bol olacaq. 2012-yə görə də narahat olmayın, hətta dünyanın sonu olsa belə, azərbaycanlılar bir yol tapıb yaşayacaqlar.

Xan deyir ki, “bir ayrılıq, bir də ölüm ikisi çox qəlizdir”.

Nitşe deyir ki, “Hamısı məndən danışır amma heç kim məni düşünmür.”

Mina deyir ki, “Hər şey istiyirəm.”
Recep deyir ki, “siktir lan”
Əslində mən tanrı olsaydım bu qədər dözülməz varlıqlar yaratmazdım. Mən də deyirəm ki, Adam kişi oLar əəəə!”

Vecimə deyil


Mənə fərq etmir kim kimdən üstündü.. Fərq etmir bu gün günəş hansı rənglə sevişib.. Fərq etmir O-nun indi haralarda olduğu.. Əslində heç nə fərq etmir.. İnsanlar zəhlətökən, zibil, iyrənc məxluqlardı.. Amma həm də ən ali varlıqlar.. Mənə sabah içəcəyim pivə və həmişəki kimi öz-özümə danışacağım bir otaq da bəs edir.. İnsanları anlamaq asandır əslində.. Sadəcə susub, diqqətlə dinləmək lazım.. Bezirəm “sevirəm”lərdən.. Hərdən sex partnyorun səni “həyat yoldaş”larından daha yaxşı anlayır.. Küləklər şəhərinin də zibili çıxıb.. Elə zibildən yığılma insanlar kimi.. Sanki zibildən yaradıb bizi Yaradan..

Doymur O.. Tək onun olduğunu bilə-bilə.. Bəs etmir ona.. Bezirəm məni özününkü etməyə çalışan insanlardan.. Mən taxtadan yaranmamışam.. Nə də qayalarda doğulmamışam.. ağrı nə olduğunu bilməyən insan acıdan danışanda bezirəm.. Vecimə deyil insanların mənim haqqımda nə düşünməkləri.. Onlar dodaqlarında mənə yer ayırırlarsa mən onlara oğlumun heç harasında yer ayırmıram.. Özümü itirdiyim hər küçədə tənhalıqdan iyrənirəm..  Budda sizi qorusun..

Mən beləyəm.. İstəyən qalar, istəməyən siktirib gedər..

Biz ermənilərdən zoruq ay brat!


               Yəqin çox insanın ailəsində, məhləsində, kruqunda belə söhbətlər olur. “Bax qonşunun oğlu Həsənə, onun qədər də deyilsən. Ağıllı uşaqdı. Başı aşağı gedir, başı aşağı gəlir. Halbuki o uşağın necə olduğunu sən bilirsən. Bax Əhmədə bütün ili oxudu getdi filan qədər bal yığdı. Halbuki sən ondan 5-10 bal aşağı yığmısan və s. ”

              Bizim dövlətdə də, millətdə də var bu xasiyyət. Həmişə nə sərfəlidirsə onunla müqayisə edirlər. Yəqin ki, facebook sosial şəbəkəsində hər kəs “anti ermənistan” təbliğatlı səhifələr, qruplar, profillər görüb. Bunlardan bir neçəsini misal gətirirəm. “Ermənilərə nifrət edənlər” qrupdu. Qrupun facebook qeydiyyatı – peyserler@groups.facebook.com – İndi burda peysər kim olur..?) Səhifə və profillərlər isə olduqca boldur. “ermənilərin nəslinə gedim”, “anti – armenia” “ermenilerin atalarını yandıran 100 000 muselman axtarırıq” və s.

              Yəni qısaca demək istədiyim bizim bir loxumuz var. Dövlətin də, millətin də. “ermənistan və ermənilər.” Dövlət ermənistanın iqtisadiyyatını lağa qoyur ki, biz onlardan 3 dəfə güclüyük, ala onlar onsuz da bədbəxtdirlər də. Düz əməlli dövlətlə götün çatır müqayisə et. Ermənistanın korrupsiyasından danışırlar hər gün. Ay sizin… Gürcüstan prezidentinin bir neçə ayda demək olar ki, yox etdiyi rüşvət hallarını, əliyevlər bir neçə ilə yaratdılar, hətta pik nöqtəsinə çatdırdılar.

              Dövlət ermənistan ordusundakı özbaşınalıqdan danışır. Hələ ordan qaçıb gələnləri də əlinə bayraq alıb yelləyir. Düzdü razıyam, orda da heç yaxşı deyil əsgərlərin vəziyyəti. Amma bizim hansı günümüzə ala? Ayda 2-3 əsgər ölür. Birini ermənilər, birini özümüzünkülər, biri də intihar edir. Bəs biz bunlarla necə arsız-arsız deyə bilirik “Bizim ordumuz ermənistanın ordusundan dəfələrlə güclüdür.”

             Nəysə nə bu millətin, nə də dövlətin düzələcəyinə ümid filan yoxdur. Yenə də biz öz mübarizəmizi öz zadımızla davam etdiririk. Bu arada öz aramızda amma Mən ermənilərin bütün bloggerlərindən zor yazıram..! ..)

Sən…


Hər dəfə külək əsəndə sən yaddaşımdan keçirsən

Amma külək dayananda elə oradaca ilişirsən..

Sən itmiş şəhərdə çıxan göy qurşağı kimi

Rənglərinsə mənim deyil, onları məndən gizlətmisən..

 

Zümrüd rəngli şəhərin ən gizli və gözəl sakini

Sən mənim tənhalığımın ən böyük səbəblərindənsən..

İndi məndən çox uzaqsan günəş dərimi yandırarkən

Sən mənim itirdiyim həqiqət eynəyimsən..

 

Mənim üçün təkrarsızsan cola kimi bir az arsızsan

Dodaqlarda çox şirinsən içimisə yandırırsan..

Sənsizliyimə nifrətimlə sənli günlərim təkrarsızdı

Mənim sulara qərq olmuş gizli Atlantidamsan..

 

Sən bu qədər bəsit deyil dünyalar qədər böyüksən

Sən romanlara sığmayacaq qədər müqəddəsimsən..

Sən sevdiyim payızın tökülən xəzanları

Qulağımda xışıldayan sevgi nəğmələrimsən…

 

 

“Şit-parad”..


Bu gün şəhərdə şit-parad var. Bir neçə ildir keçirilən Parad artıq bundan sonra sülalə hakimiyyətində ənənə halını alacaq. Yox elə bilməyin ki, bununla Azərbaycan dövləti demək istəyir ki, “bizim varımızdı hər zaddan bir az”. Əsla.. Dövlətimiz demək istəyir ki, biz zoruq. Baxın əlimizdə hər cürə silah, tank, təyyarə, filan var, amma biz Qarabağı almaq fikrini hələ ertələyirik. (Gərək belə bir fikir də heç olmasa olardı.) Bir neçə gün öncə də Kazanda növbəti qazanlıq oldu. Bamsı Beyrək demişkən: “Yanıraaaaaaam qızlar.” Bizim Kazana gedənlərimiz də dedi ki, “Ala Gəlin bir az da mırtlaşaq”. Əlbəttə ki, bu ölkənin vətəndaşları kimi biz hamımız fəxr etməliyik ki, bizim belə silahlarımız, zadımız var. Amma bu gün ORDU günüdür mən bilən. Ordu isə həm də insanlardan ibarətdir. Bizim ordunun nə gündə olduğunu girəliyə girməyən hər kəs bilir. Məsəl üçün deyim ki, Hərbi xidmətə getməyən “Ceyhun Osmanoviç”in rəsmi “fun page”ində belə bir status yazılmışdı bayaq. “Herbi paradi izlemek chox qurur vericidir. Azerbaycan silahli quvveleri ve shehidlerimizin qarshisinda bash eyirik!” (Eynən olduğu kimi qoydum.) Fərari millət(!) kəkili necə Belə bir zadı yaza bilər anlamıram.. Mən də bizim ölkədə bu dəqiqə əsgərlik istəmirəm. Qorxudan deyil, sadəcə bizdə əsgərlik şərəf işi deyil artıq. Qəhbələrdən yığılma sistemə çalışmaq kimi bir zaddır. Nə isə. Dönək şit-parada. Dövlətin əsl məqsədi budur əzizlərim. “Çox götünüzə başınıza yaxıb bu sülaləni devirməyə çalışmayın, tikərik hamınızı. Burda bizik Bağdadda Obama”.
Gələn görüşlərədək. Nağıllara davam edirik..